به گزارش خبرگزاری حوزه، فرارسیدن ماه محرم، فرصتی است بس مغتنم و ارزشمند تا بار دیگر این بیت پرسشگونه جناب محتشم را با خویش زمزمه کنیم که "باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟ " و اینجاست که بسی فراتر از یک مناسبت تقویمیِ هر ساله، متوجه اهمیت و عظمت رویداد عاشورا و محرم حضرت سیدالشهدا(ع) میشویم و به راستی چه راز و رمزی است در این دهه نخست که همه ما را به شور و شعفی عجیب انداخته است و حقیقتاً این چه نوحه و ماتم و عزایی است که ما را برای همیشه بیقرارِ سالار شهیدان و اصحاب هدایتگرش کرده است!؟
آری! محرم، ندایی از آسمان است که با تجلّی مغناطیسِ کربلا، دلها و جانهای پاک را صدا میزند و این گونه حضرت خون خدا، خیل عظیم لشکر مشکیپوش خود را مبعوث میسازد.
آزمون کربلا همواره فراروی ما قرار دارد
حجت الاسلام سید محمود موسوی حسب، نویسنده حوزوی و فعال فرهنگی، واقعه عاشورا و محرم را رویدادی توصیف میکند که هر سال در جان مؤمنان تکرار میشود و معتقد است: اگر دقت کنیم متوجه می شویم که هر ساله در چنین ایامی ندای "هل من ناصر ینصرنی" حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در گوش تاریخ میپیچد و این ما هستیم که باید پاسخ دهیم که در کدام سوی نبرد حق و باطل ایستاده و در این آزمون چه انتخابی داشتهایم!؟
وی افزود: امام حسین(ع) در اوج تنگنا و محاصره و فشار دشمن به همه ما ثابت کرد که میتوان به ظاهر در اقلیتی مظلومانه و غریبانه بود اما پیروز حقیقی تاریخ لقب گرفت. میتوان در ظاهر تنها ماند و بر نیزه غریبی تکیه کرد اما با بذل جان در راهِ حضرت معبود، باعث بزرگترین تحول در تاریخ بشریت شد.
بصیرت حسینی؛ لازمه مقابله با جبهه باطل
وی همچنین گفت: قبل از هر چیز باید توجه داشت که آزمون کربلا هر سال در حال برگزاری است و اگر می خواهیم که در این آزمون نمره قبولی دریافت کرده و در پیشگاه خدای متعال و حضرات معصومین(ع)، روسفید و سربلند باشیم، پیش از هر اقدامی، باید قوهی تمیز حق از باطل را پیدا کنیم و این مساله ممکن نمیشود مگر در سایه ارتقای سطح فهم و بینش و در یک کلمه بصیرتی که ما باید از مکتب سیدالشهدا(ع) به دست آورده و آن را حفظ و بلکه تقویت کنیم.
این نویسنده حوزوی خاطرنشان کرد: یاران حضرت ثارالله(ع) در کربلا، در چنان سطحی از آگاهی و معرفت و بصیرت قرار داشتند که مرز میان دینداری حقیقی و ظاهرسازیهای ریاکارانه را میشناختند و از سوی دیگر از هواهای نفسانی فاصله گرفته و نگرش و زاویه دید خود را با نگاه و زاویه دید ولیّ خدا هماهنگ کرده بودند. به همین خاطر نیز بود که در تشخیص دچار اشتباه نشده و در هنگامه معرکه پایشان نلغزید.
برای حسینی ماندن باید هزینه داد
وی با تأکید بر این که برای حسینی شدن و به خصوص حسینی ماندن باید هزینه داد، افزود: تماشای تابلوی عاشورا باید این سوال کلیدی را به شکل مُداوم فراروی ما قرار دهد که ما در تشخیص حق و باطل در چه شرایطی قرار داریم و اینکه آیا بعد از شناخت حق و باطل، در مسیر دفاع از حق و حقیقت، آماده فداشدن و هزینه کردن هستیم یا خیر!؟
حجت الاسلام موسوی حسب ادامه داد: در عین حال باید توجه داشت که ایستادگی در راه حق، همواره با فشار، سرزنش و سختیهایی همراه است و بر این اساس باید گفت که نقشه راه کربلا، تمرین برای "دوام آوردن" است و در این مسیر البته بیش از هر چیز نیامند در اختیار داشتن دو گوهر اخلاص و صبر هستیم. اخلاص به این خاطر که هرچه انگیزه انسان خالصتر باشد، استقامت او در برابر ناملایمات و سختیها مضاعف میشود و صبری که البته به معنا و مفهوم انفعال نیست، بلکه ثمره آن، متوقف نشدن در برابر سختیهاست.
امید به آینده؛ محصول صبرِ مخلصانه
وی همچنین ابراز داشت: صدالبته بزرگترین رهاورد چنین صبرِ مخلصانهای، امید به آینده و تقویت این گوهر در وجود ماست، چه آن که حضرت سیدالشهدا(ع) علیرغم همه مصائب، هیچ گاه نااُمید نبود چه آن که در مکتب حسین(ع) و حسینیان، خون حق، هرگز پایمال نمیشود و در نهایت، جاری شدن این خون است که بذر بیداری را در جامعه میپاشد و زمینه اضمحلال باطل را فراهم میکند.
فرهنگ ایثار و مسئولیتپذیری اجتماعی
نرجس شکرزاده، پژوهشگر حوزه علمیه خواهران نیز گفت: درس مهم دیگری که از مکتب امام حسین(ع) فرامی گیریم این است که حفظ کرامت در سایه عزتمندی دنیا و آخرت بسیار مهم تر از زندگی با ذلت و انفعال است، کما این که عین فرمایش حضرت است که "مرگ با عزت، بهتر از زندگی با ذلت است" و لذا هر کسی که دل در گرو راه و مکتب حضرت اباعبدالله(ع) دارد لاجرم باید حفظ کرامت و حریت برای او مهم تر از زندگی و پست و مقام دنیوی باشد و این که در این مسیر سکوت و انفعال در راه دفاع از حق به هیچ وجه پذیرفتنی نیست.
وی افزود: از سوی دیگر دانشگاه بزرگ کربلا به همه ما میآموزد که فرد برای نجات جامعه مسئول است و این ایثار و از خودگذشتگی جزو ماهیت کلیدی فرهنگ عاشورا به شما می رود و تا ما از منافع شخصی در راستای مصالح جامعه و امت نگذریم، نمی توانیم خود را کربلایی بدانیم.
شکرزاده خاطرنشان کرد: اساساً تأکید بر اهمیت اجرای فریضه امر به معروف و نهی از منکر و احیای آن در سطح جامعه نیز با همین رویکرد صورت می گیرد؛ این که ما به عنوان مسلمان و شیعه نسبت به جامعه خود بی تفاوت نیستیم و می خواهیم که در ابعاد مختلف، شاهد روندی مطلوب در سایه مقابله با معاصی و منکرات باشیم، ضمناً زمینه تقویت معروف ها را در جامعه فراهم نماییم.
عمل به تکلیف با الگوگیری از حضرت ثارالله(ع)
وی در خاتمه گفت: از جمله آموزههای مهم و ارزشمند مکتب حضرت سیدالشهدا(ع)، عمل به تکلیف است. هنگامی که دعوتنامههای پیاپی مردم کوفه به امامحسین(ع) رسید، ایشان هرچند از سستعهدی کوفیان آگاه بود، ولی آن اعلام حمایتها را تکلیفآور دانست و به سوی آنان حرکت کرد. امام خمینی(ره) در همین زمینه می فرمایند: " اینکه حضرت اباعبدالله (ع) قیام کرد با عدد کم، برای اینکه گفتند تکلیف من این است که نهی از منکر کنم. حضرت سیدالشهدا(ع) تکلیف برای خودشان دانستند که بروند و کشته هم بشوند و محو کنند آثار معاویه و پسرش را... لیکن تکلیف بود که قیام بکند و خونش را بدهد تا اینکه ملت را اصلاح کند و عَلَم یزید را بخواباند. "
انتهای پیام
نظر شما